Echt luisteren maakt het verschil
Het gesprek liep goed. Dat dacht ik tenminste. Iedereen kwam aan bod, er werd gereageerd, samengevat, doorgevraagd. Toch bleef er iets knagen toen ik wegliep. Het gevoel dat we elkaar nét hadden gemist.
Pas later realiseerde ik me wat er gebeurde. Ik luisterde wel, maar vooral om te reageren. Terwijl de ander sprak, was ik al bezig met mijn antwoord. Het leek aandachtig, maar het was vooral intern. Mijn hoofd liep vooruit, mijn lijf bleef zitten.
Echt luisteren vraagt iets anders. Dat je niet alvast weet waar het gesprek heen moet. Dat je een stilte laat bestaan zonder haar meteen op te vullen. Dat voelt ongemakkelijk. Alsof je je rol even loslaat.
Maar precies daar verandert iets.
Wanneer je blijft bij wat de ander zegt — zonder het direct te duiden, te sturen of samen te vatten — wordt het gesprek voorzichtiger. Trager. En eerlijker. Mensen gaan preciezer spreken als ze merken dat ze niet hoeven te haasten.
Luisteren is geen techniek. Het is een keuze. En die keuze bepaalt of een gesprek iets losmaakt, of slechts netjes voorbijgaat.
Meer weten over gespreksvaardigheden? Bekijk de training gespreksvaardigheden
