De vraag zat me in de weg
De vraag was goed. Scherp geformuleerd. En toch viel het gesprek stil. Niet omdat de ander niets te zeggen had, maar omdat de vraag al richting gaf. Het antwoord zat er eigenlijk al in besloten.
Dat gebeurt vaker dan we denken. We stellen vragen die logisch klinken, maar weinig ruimte laten. Ze nodigen uit tot afronden, niet tot onderzoeken. Het gesprek wordt efficiënt — en vlak.
Goede vragen zijn zelden spectaculair. Ze zijn open genoeg om even te blijven hangen. Ze laten ruimte voor twijfel. En vooral: ze vragen iets van degene die ze stelt. Geduld. Terughoudendheid. De bereidheid om het even niet te weten.
Dat is spannend. Want stilte voelt al snel als verlies van regie. Maar wie het aandurft om niet meteen in te vullen, merkt dat antwoorden rijker worden. Minder gepolijst. Meer van iemand zelf.
Soms zit de kracht van een gesprek niet in wat er gezegd wordt, maar in wat nog even mag blijven liggen.
Meer weten over gespreksvaardigheden? Lees verder: https://www.xzellent.nl/trainingen/gespreksvaardigheden
